Piet Paaltjens

Als iemand zegt dat ik te vaak in Schiedam kom, kan ik daar weinig tegen inbrengen. Meer dan 1x per jaar is al te vaak. 1x per jaar is echter precies genoeg, en wel op de dag van de bekendmaking van de winnaars van de jaarlijke 'Piet Paaltjens' schrijfwedstrijd, georganiseerd door bibliotheek Waterweg aldaar. Sterker nog, die dag is het zeer aan te raden om in Schiedam te zijn, want de winnende verhalen worden voorgelezen en dat is iets wat je niet wilt missen.
Er is overigens ook een jaarlijkse dichtwedstrijd, dus vooruit, 2x per jaar voet zetten in Schiedam is ook nog toegestaan.

Omdat ik meedeed aan de wedstrijd, en al wist dat ik in elk geval bij de bovenste 20 was geëindigd en daarom in bundelvorm gepubliceerd, zat ik er op de middag van de finale bekendmaking temidden van andere kanshebbers en belangstellenden te wachten op de uitslag.
Voordat de uitslag werd bekend gemaakt was er eerst een interview met, en voorleesbeurt van een inmiddels uitgegeven schrijfster. Tussen het voorlezen door sprak zij haar bewondering uit voor de aanwezigen, met name het huisvlijtige aspect van de schrijvers in spe: de noeste arbeid, het tomeloos positivisme, het rotsvaste geloof in het eigen kunnen. Het schrijven en schrappen in de late uurtjes van de avond, omdat er overdag gewoon gewerkt moet worden. Waar halen mensen de tijd en de energie vandaan?
Ze vroeg een meneer in het publiek naar zijn geluk in de publieke letteren. De meneer had al 4 volledige romans van eigen hand in de kast staan maar had daar in 10 jaar tijd geen uitgever voor kunnen vinden. Mistroostig keek hij naar de grond. De schrijfster zocht naar woorden om hem op te beuren. "Dan ben je toch een on-ge-lo-fe-lij-ke...."
Hier dacht ik even dat ze "loser" zou gaan zeggen maar ze zei "doorzetter!"
Gelukkig maar, een crisis was afgewend.

De middag werd muzikaal ondersteund door troubadour Kees Wagenaar die op grootse wijze tal van reisliederen ten gehore bracht, zelfs verleidde tot meezingen.
De pauze kwam op tijd voor de toiletgang. In zalen waar geen temperatuur heerst moet ik altijd vaak naar het toilet. Niet warm, niet koud, helemaal niks - onprettig.
Na het toilet waste ik mijn handen bij de kraan. Zo'n moderne kraan, met een oog, die aangaat wanneer je je handen eronder heen en weer beweegt. Of je hoofd, want ik wilde ook iets drinken. Ik boog me voorover en de kraan begon te lopen.
De ondersteboven gehangen flacon vloeibare zeep die naast de kraan hing, was van een zelfde moderne mechanisme voorzien. Ook die begon te lopen. De zeep trok een keurige streep van rechts naar links over mijn achterhoofd. Gelukkig hing er een handdoekje.

Na de pauze was het al snel mijn beurt om naar voren geroepen te worden. Ja hoor, ik had de derde prijs te pakken. De 3 winnaars moesten, zoals gezegd, hun verhaal voorlezen. Ik word vast niet snel een goed spreker en ik geloof ook dat ik deze keer weer niet veel bijgeleerd heb. Ik deed mijn best, was niet zo zenuwachtig als vorig jaar, en kreeg af en toe een paar mensen aan het lachen. In elk geval viel er niemand in slaap.
Mijn openingsgrap [-Ben ik voor iedereen goed te zien en te horen? -Ja. -Daar was ik al bang voor.] verknalde ik doordat ik de microfoon verkeerd beethad, zodat ik inderdaad niet goed te horen was voor iedereen.

Na afloop schoot me te binnen dat ik 's morgens geen extra kaartjes ter blogpromotie in mijn portemonnee had gedaan. Dom dom dom. Ik doorzocht alle vakjes en vond er nog twee. Als er meer belangstellenden zouden zijn, zou ik ze hooguit een kaartje van Café De Ooievaar of van Bowling-restaurant Zuidplein kunnen geven. Als ik maar niet per ongeluk de uitslag van mijn laatste bloedonderzoek op geslachtsziekten aan iemand zou overhandigen. Dat geeft wellicht een verkeerde indruk. Je weet nooit wat mensen dan gaan denken.

De bij de derde prijs behorende troffee - zie foto - gemaakt door Jeffrey Burger en Ronald de Graaff krijgt een plek boven de schoorsteen.
De winnende verhalen zijn te lezen op:
http://www.bibliotheekwaterweg.nl/digibieb/downloads/category/3-piet-paaltjens

lutek Maandag 14 November 2011 at 10:58 pm | | default
Gebruikte Tags:

vijf reacties

Fred
Van de drie die hun verhalen voordroegen, was je de beste voorlezer. Ik mag het beoordelen, ik zat in de zaal. :-)
Fred, (URL) - 18-11-’11 23:40
Lutek
Hartelijk dank voor je mooie compliment, Fred!
Ik had al 10 minuten eerder willen reageren, toen ik je reactie las, maar ik stootte er spontaan een half glas rosé van van het bureau (je denkt altijd dat er zo weinig in een glas past, maar staat soms verbaasd van de hoeveelheid die er ongepland uitkomt), zo over het juryrapport van vorige week, alsook over een recent geprint entreebewijs voor een toekomstig Blaudzun-concert hier ter plaatste, waarbij bleek dat de inkt gelukkig vloeistofbestendig is.
Anders dan veel van de tekst in bovenstaand blog is van mijn reactie hier geen woord verzonnen.
Rest alleen de vraag of ik de genoemde per abuis verstoten helft nu als verloren moet beschouwen en de sponde induik of dat ik het nu lege, ietwat plakkerige/plakkende glas aanvul met wat zich nog onder de schroefdop in de koelkast bevindt.
Ik contempleer nog wat verder, al mijmerend...
Vriendelijke groet - Lutek
Lutek, - 19-11-’11 00:22
Johan
Leuk stukje.
Ik ben trouwens de man van de manuscripten. Schrijven is mijn hobby en ik heb er gelukkig (nog) geen complexen van. Dit soort middagen zijn leuk om mee te maken.
Nog gefeliciteerd trouwens, persoonlijk vond ik jouw stukje het beste van de top drie.

groeten, Johan van de Velde
Johan, (E-mail ) - 19-11-’11 16:25
Lutek
Ah beste Johan!
Dank je wel. Schrijven is heerlijk. Ik blijf er ook mee doorgaan, wat er ook gebeurt (of niet gebeurt).
Je was maar half 'de man van de manuscripten'. Wel in Schiedam, maar niet in het stukje hier. Dat begreep je zelf ook al uiteraard. Ik verzin er hier en daar wat bij.
Dank voor je reactie. En hopelijk zijn we er volgend jaar weer bij.

*pakt meteen de bundel ter hand en gaat de verhalen van jou en van Fred lezen*
Lutek, - 19-11-’11 16:52
Johan
Dat is misschien nog wel het mooiste van schrijven: de werkelijkheid op een mooie manier geweld aandoen.
Ik hoop dat deze schrijfwedstrijd ook volgend jaar nog bestaat, wellicht ontmoeten we elkaar op een andere plek.
Veel schrijf- en leesplezier.

groeten, Johan
Johan, (E-mail ) - 19-11-’11 19:40
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.